sty 15, 2012
Zdolność do czynności prawnych
Zdolność do czynności prawnych to zdolność do tego, by za pomocą własnych czynności prawnych nabywać prawa i zaciągać zobowiązania.
Zdolność do czynności prawnych uregulowana jest szczegółowo w części ogólnej kodeksu cywilnego.
Zasadniczo w odniesieniu do osób fizycznych można wyróżnić 3 rodzaje sytuacji:
- pełna zdolność do czynności prawnych
- ograniczona zdolność do czynności prawnych
- brak zdolności do czynności prawnych
Pełna zdolność do czynności prawnych
Zgodnie z art. 11 KC pełną zdolność do czynności prawnych nabywa się z chwilą uzyskania pełnoletności. Z kolei zgodnie z art. 10 §1 KC pełnoletnim jest ten, kto ukończył lat 18. Drugim sposobem osiągnięcia pełnoletności jest zawarcie małżeństwa. Zgodnie z art. 10 §2 KC przez zawarcie małżeństwa małoletni uzyskuje pełnoletność i nie traci jej w razie unieważnienia małżeństwa.
Ograniczona zdolność do czynności prawnych
Zgodnie z art. 15 KC ograniczoną zdolność do czynności prawnych mają małoletni, którzy ukończyli 13 lat, oraz osoby ubezwłasnowolnione częściowo.
Osoba pełnoletnia może być ubezwłasnowolniona częściowo z powodu choroby psychicznej, niedorozwoju umysłowego albo innego rodzaju zaburzeń psychicznych, w szczególności pijaństwa lub narkomanii, jeżeli stan tej osoby nie uzasadnia ubezwłasnowolnienia całkowitego, lecz potrzebna jest pomoc do prowadzenia jej spraw (art. 16 §1 KC). Dla osoby ubezwłasnowolnionej częściowo ustanawia się kuratelę (art. 16 §2 KC).
Brak zdolności do czynności prawnych
Nie mają zdolności do czynności prawnych osoby, które nie ukończyły lat 13, oraz osoby ubezwłasnowolnione całkowicie (art. 12 KC).
Ubezwłasnowolniona całkowicie może być osoba, która ukończyła 13 lat, jeżeli wskutek choroby psychicznej, niedorozwoju umysłowego albo innego rodzaju zaburzeń psychicznych, w szczególności pijaństwa lub narkomanii, nie jest w stanie kierować swym postępowaniem (art. 13 §1 KC). Dla ubezwłasnowolnionego całkowicie ustanawia się opiekę, chyba że pozostaje on jeszcze pod władzą rodzicielską (art. 13 §2 KC).
Zobacz również: