Prawo cywilne

Podstawą wszczęcia egzekucji jest posiadanie oryginału tytułu wykonawczego, czyli tytułu egzekucyjnego zaopatrzonego w klauzulę wykonalności. Może się jednak zdarzyć, że tytuł wykonawczy zostanie utracony. Jest to szczególnie możliwe wówczas, gdy egzekucja okazała się nieskuteczne i przez kilka lat nie były podejmowane żadne czynności, a w związku ze zbliżającym się terminem przedawnienia — konieczne jest przerwanie jego biegu.

W razie utraty tytułu wykonawczego możliwe jest skierowanie wniosku do sądu o ponowne wydanie tytułu wykonawczego zamiast utraconego. Zgodnie z art. 794 KPC ponowne wydanie tytułu wykonawczego zamiast utraconego może nastąpić jedynie na mocy postanowienia sądu po przeprowadzeniu rozprawy. Na ponownie wydanym tytule wykonawczym czyni się wzmiankę o wydaniu go zamiast tytułu pierwotnego. W postępowaniu tym sąd ogranicza badanie do faktu utraty tytułu wykonawczego.

Dowód utraty tytułu wykonawczego

Zgodnie z ogólnymi regułami (art. 6 KC) dowód utraty pierwotnego tytułu wykonawczego spoczywa na wierzycielu, albowiem z faktu utraty tytułu pierwotnego wierzyciel wywodzi swoje uprawnienie do ponownego uzyskania tytułu wykonawczego zamiast utraconego. Dowód ten nie jest jednak dowodem w ścisłym tego słowa znaczeniu, ponieważ z reguły chodzi o wykazanie okoliczności negatywnej (nieposiadania), co jest trudne, a niekiedy niemożliwe. Wierzyciel powinien zatem okoliczność utraty pierwotnego tytuły wykonawczego uprawdopodobnić, przy czym wiarygodność okoliczności, na które powołuje się w tym zakresie wierzyciel, podlega ocenie sądu (tak m.in. SN w postanowieniu z dnia 16. czerwca 1967, I PZ 30/67).